Idul adha

أَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِينَ، سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. أَمَّا بَعْدُ، فَيَا عِبَادَ اللهِ، أُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِيْ بِتَقْوَى اللهِ فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُوْنَ. قَالَ اللهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ الْكَرِيْمِ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Sinten ingkang saged mbayangaken, yen dinten menika kula lan panjenengan sami dipunparingi kasempatan wagah dening Allah Ta'ala saperlu ngadepi mangsa Idul Adha? Mangsa ingkang tebihipun kados ta panjenengan sawetawis dinten malih badhe ngerasaken swasananipun, swasana pengorbanan, swasana taqwa, swasana kangen dhateng Allah lan rasul-ipun. Idul Adha menika sanes namung dinten raya kurban, sanes namung dinten pesta daging, ananging punika mangsa ingkang ageng sanget makna spiritualipun, mangsa ingkang kedah kito raih ing salebetipun manah. Allah Subhanahu wa Ta'ala berfirman: لَنْ يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَا وَلَكِنْ يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنْكُمْ "Daging lan rahmaning kewan kurban ora bakal nganti marang Allah, nanging taqwa saka kowe kabeh sing bakal nganti marang Panjenengane." (QS. Al-Hajj: 37) Mangertos menika, yenten Idul Adha menika tujuan utamanipun sanes semata-mata nyembelih kewan, ananging ingkang luwih wigatos inggih menika minangka sarana menapa kedah ningkataken taqwa wonten ing salebetipun manah kito. Taqwa menika sesadranipun ruhaniyah, sesadranipun kesadaran dhumateng Allah, sesadranipun mangertos bilih kita menika tansah sumerep lan dipunawas dening Allah ing saben wekdal lan kesempatan. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Mangsa Idul Adha menika minangka kilas balik ageng sanget kangge kito. Kangge ngelingi pengorbanan ingkang dipunlampahi dening Nabi Ibrahim Alaihissalam lan garwanipun, Siti Hajar, saha putranipun, Nabi Ismail Alaihissalam. Menika kisah pengorbanan ingkang luar biyasa. Nalika Nabi Ibrahim pikantuk dhawuh saking Allah supados nyembelih putranipun ingkang dipun tresnani, piyambakipun menika tanpa ragu-ragu sumadya nuruti dhawuhipun Allah. Menika bukti taqwa ingkang sampurna. Allah Ta'ala ngauptugaken: وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ "Lan nalika Pangerane nguji Ibrahim kelawan sawetara ukara, banjur Ibrahim netepi ukara-ukara mau. Allah banjur ngandika: "Sak temene Ingsun-ngarsakake kowe dadi Imam tumrap manungsa". Ibrahim nyuwun: "Lan sapa saka turunku?". Allah ngandika: "Janji-Ku ora bakal nemu para lamis (sing padha dzalim)". (QS. Al-Baqarah: 124) Menika nggih kedah kito remeni, nggih kedah kito ilnggahi ing salebetipun manah kito. Pengorbanan menika sanes namung nalika Idul Adha, ananging pengorbanan ing saben dinten gesang kito. Pengorbanan wekdal, pengorbanan bandha, pengorbanan tenaga, pengorbanan hawa nepsu, lan ingkang paling wigatos inggih menika pengorbanan kesetzungen dhumateng Allah Ta'ala kanthi nindakaken dhawuhipun lan nebihi awon. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Nalika kita ningali Ibrahim alaihissalam, nggih kedah kito ilnggahi menapa renungaken dhawuhipun Allah nggih. Menapa ta ingkang dadosaken Ibrahim nggadhahi kalenggahan ingkang sae sanget wonten ngarsanipun Allah? Menika amargi piyambakipun nggadhahi kalbu ingkang resik, kalbu ingkang tansah sumeleh dhumateng Allah, kalbu ingkang tansah mangertos bilih Allah menika ingkang ngatur sadaya. Kados pundi kalbu kito? Punapa kalbu kito sampun waged nggih dipunsuciken? Punapa kalbu kito sampun saged sumeleh dhumateng Allah? Monggo kito elengi, bilih gesang menika punika cekak. Kematian punika bakal tumekan. Pundi ta ingkang badhe kito aturaken dhumateng Allah nalika kito sampun medal saking donya menika? Kados pundi kahananipun ruh kita ing alam barzakh, kados pundi kahananipun ruh kita nalika nemahi hisab lan mizan? Allah Ta'ala berfirman: اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا "Wacana kitabmu. Cukup awake dhewe dadi panuku-bumi dina iki." (QS. Al-Isra': 14) Betapa mengerikannipun, nalika ing dinten kasebut kito namung saget nyalahaken diri piyambak, ananging boten saget malih mbeneraken. Betapa mulipun, nalika ing dinten kasebut kito diwenehi cathetan amalan ingkang resik dening Allah Ta'ala. Dados monggo, ing mangsa Idul Adha menika, kito gunakaken minangka wekdal kangge introspeksi dhiri, kangge nambah taqwa, kangge ngresikaken kalbu, lan kangge nyuwun pangapunten dhumateng Allah Ta'ala. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Monggo kito lajengakenaken perjuangan kito kanti mangertos sintenipun Allah Ta'ala. Kados pundi rahmanipun Allah ingkang tanpa winates. Kados pundi pangapuntenipun Allah ingkang jembaripun luwih jembar tinimbang samudra. Kados pundi tresnanipun Allah ingkang langkung ageng tinimbang kerantenanipun bapak lan ibu dhumateng anakipun. Menawi kito sampun mangertos sintenipun Allah, niscaya gesang kito badhe langkung tentrem, langkung nandang, lan langkung bingah. Kados pundi ta kersanipun Allah? Kados pundi ta kareping Allah? Dumateng Allah, kita nyuwun mugi-mugi dipunparingi tambahe taqwa, tambahe iman, tambahe ngelmu, lan tambahe katresnan dhumateng Panjenenganipun. Monggo kito ngraosaken kangenipun Allah menawi kito nggih kedah ngraosaken kangenipun Allah dhumateng kita. Kados pundi ta kahanane bilih ruh kita badhe dipunundang dening Allah? Inggih punika kedah kito siapaken kanthi sae. Kados pundi ta kahanane bilih ruh kita badhe dipunsambut dening malaekat ingkang mulya? Inggih punika kedah kito siapaken kanthi sae. Dumateng Allah, kita nyuwun mugi-mugi Idul Adha menika saged dadosaken kito luwih cedhak dhumateng Panjenenganipun. Mugi-mugi kito saget nindakaken dhawuhipun lan nebihi awon. Mugi-mugi gesang kito menika tansah dipunrahmei dening Allah. بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ فَاسْتَغْفِرُوْهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.